|
1. გიორგი, ისე გიშველის ღმერთი შენ, როგორც ამ ჩანაწერებმა და ფოტოებმა არაჩვეულებრივი განწყობა მომიტანა. ხომ ხედავ, უცბად "შენობაზე" გადავედი. სიმართლე გითხრა, აღარ მეგონა, კიდევ თუ გვქონდა შერჩენილი ქართველებს ადამიანური ურთიერთობები და მიწის სიყვარული. რამდენი ხანია ვნატრობ სიღნაღის ნახვას და ჯერ ვერ მოვახერხე. დედისგან თქვენმა დამალულმა სიგარეტმა ხომ საერთოდ გამალღვო… ჩემი დიდი პატივისცემა! მეც წარმოშობით კახელი ვარ და ჭკუა მეკეტება კახელებზე. ციცინო გრატიაშვილი.
2. მადლობელი ვარ, გუგუავ, მართლაც მშვენიერია და მეტად უფრო მშვენიერი ის დიდებული დღესასწაული (წლევანდელი მარიამობა), რომელიც არასოდეს დამავიწყდება შენი და ქალბატონი მერის გამოისობით... მე ახლაც ვდუმვარ – ხელზე ჩამოვითვლი ასეთ დღეებს – ლამაზს და მშვიდს და ისეთს – შენი სახლის ფანჯრებიდან რომ ჩანდა თვალუწვდენელი ალაზნის ველი და თვალშეუდგამი კავკასიონი... რობერტ მესხი.
3. გუგუა, შევედი „ფერეიდანში“ და კარგად ვისეირნე სიღნაღის ქუჩებსა და ნინო წმინდაც მოვინახულე. ყველანი კარგები ხართ! განსაკუთრებით მომეწონა შენი დედიკოს დანახვა თქვენთან ერთად. მეც მომეწონა "მაყრულად დაგაძინებთო". მადლობა კიდევ ერთხელ! ცისანა ზურგაშვილი.
4. მადლობა გუგუა ასეთი საინტერესო ინფორმაციისთვის და მშვენიერი ფოტოებისთვის. თითქოს მეც თქვენთან ერთად გავისეირნე სიღნაღში და წნორში! მაგრამ რაღაც შეკითხვები დამებადა და იქნებ მიპასუხო? რომ წერ: „ტაძარში შესვლისას მარიამ ღვთისმშობლის, წმინდა ნინოს, წმინდა გიორგის და სხვა წმინდანთა ხატების წინ სანთლები ავანთეთ, ვილოცეთ, შემდეგ კი წმინდა ნინოს საფლავიც მოვინახულეთ, მუხლი მოვიყარეთ, საქორწინო ბეჭდები დავაწყეთ საფლავზე, სადაც სხვა სამკაულებიც ბლომად ეწყო“-ო, ამიხსენი რატომ დააწყვეთ ბეჭდები და თანაც საქორწინო, მერე დატოვეთ თუ წამოიღეთ? ეტყობა მე არ მესმის კარგად, რა უფლებით ტოვებთ საქორწინო ბეჭდებს (თუ ასეა)? და ისიც ამიხსენი, თუ ღმერთი გწამს "დასტამბო" რას ნიშნავს? იმდენჯერ ახსენე და ერთხელაც არ აგიხსნია არა კახელებისთვის, აკი შენ თვითონა სთქვი, მხოლოდ კახელებმა ვიცითო? მედეა სიხარულიძე. აშშ.
5. ქალბატონო მედეა, დიდი მადლობა გამოხმაურებისათვის! შევეცდები დაწვრილებით გიპასუხოთ თქვენთვის საინტერესო შეკითხვებზე:
ალბათ მოგეხსენებათ, რომ უკვე თექვსმეტი საუკუნეა, რაც წმინდა ნინო მაგ ადგილზე განისვენებს. მისი საფლავიდან ღვთიური მადლი გადმოდის, ამიტომაცაა რომ ყოველი მიმსვლელი სამკაულს იხსნის და დროებით ტოვებს საფლავზე, საიდანაც მადლი სამკაულზე გადადის, სამკაულიდან კი – მის მფლობელზე. სასწაულმოქმედად და სამკურნალოდაა მიჩნეული წმინდა ნინოს წყალიც. უმრავლესობა მიირთმევს ცივ და გემრიელ წყალს, სურვილისამებრ შეიძლება წყალში გავლაც. სპეციალურად ამისთვის იყიდება მონასტერში შეკერილი კვართები. დედაომ ფიქრიას აუხსნა, რომ კვართი აუცილებლად უნდა შეინახოს და თუ ვინიცობაა ავად გახდება ან რამე შეაწუხებს, მაშინ უნდა ჩაიცვას. აღსანიშნავია, რომ შუა ზამთარში, ყინვაშიც რომ გაიარო ამ წყალში – არც გაცივდები და არც სურდო შეგხვდება. სხვათაშორის, მეორე დილით რომ ვნახეთ, ფიქრიას კვართი თითქოს კრახმალშია გავლებულიო, ისეთი იყო... ეტყობა წყალში მართლაც არის რაღაც მინერალები...
რაც შეეხება დასტამბოს – ეს იგივე პატარა დეკორატიული ნესვია. მოცულობით საშუალო ზომის ვაშლის სიდიდისაა, მაგრამ ოვალური, ნესვისმაგვარი. შეფერილობით საზამთროს წააგავს, მაგრამ მწვანე კი არა, ყვითელ და მუქ ყავისფერებშია გადაწყვეტილი. აქვს მეტად სასიამოვნო, მიბნედილი სუნი. თუმცა მისი ჭამაც შეიძლება. ბავშვობაში მე პირადად ხშირად მიჭამია სურნელოვანი დასტამბო.
|
