|
2007 წლის 14 მაისი − “ბაქოდან პირდაპირი რეისით თეირანში გადავფრინდით, სადაც დაგვხვდა ისპაჰანის კავშირგაბმულობის ცენტრის თანამშრომელი – ბატონი აღზანფარ გუგუნანი, რომელმაც ისპაჰანში ჩამოგვიყვანა. გზაში აღზანფარი ყოველნაირად ცდილობდა, რომ რაც შეიძლება მეტი პრაქტიკა მიეღო ქართულ მეტყველებაში. როდესაც ვკითხე მისი სახელის ქართული შესატყვისი, მიპასუხა, ქართულად ჩემი სახელი როგორ არის არ ვიცი, მნიშვნელობით კი ”ლომს” ნიშნავსო. ავუხსენი რომ ”ლომო” სახელად მაინცდამაინც მისაღები არ იყო, სამაგიეროდ ”ვეფხვია” შევარქვი, რაც ძალიან მოეწონა. თან ახალი სიტყვები ”ნათლია” და ”ნათლული” ვასწავლე (სხვათაშორის მთელი ურთიერთობის განმავლობაში ყველანი ახალი სახელით მივმართავდით).”
2008 წლის 28 იანვარი − მთამსვლელთა კლუბ ”აილამას” მენეჯერმა, ბატონმა ზურაბ კაპანაძემ გადმომცა ჩემი ”ნათლულის”, ბატონ აღზანფარ გუგუნანის წერილი, ირანის მწვერვალ ”ქარქასზე” ასვლის სერთიფიკატი და ორი CD, სადაც ჩვენი მოგზაურობის ოფიციალური ნაწილი მთლიანად არის ასახული.
"ჩემო ძმებო გიურგი (ალავერდაშვილი), ივანე (ჯაფარიძე), აფი (გიგანი) და იდრის (ხერგიანი). შორისგნით დაკოცნავყე. შორის გზიდან ვეთაყვნები და მოვახსენებ რომ მივხელავად იმისას რომ ქვენ გამგზავრეთ ფერეიდუნშაჰრჩი და დაველოდეთ რომ დასავშვიდებლად ჩამოხვიდეთ ჩვენთან მარა ეს არ მოხდა და ცხვედით. ახლა ბატონ ოლეგის საშვალებით თითოევილ თქვენს გაწვდით ერთ სამახსოვრო ტაბულას და ორ ცალ CD-ს. თქვენი და თქვენი ოჯახების დიდება არის ჩვენი სურვილია საქართველოს დიდებასთან ერთად."
თქვენი მოყვარე აყზანფარ გუგუნანი (ვეფხია).
|
